Het is niets voor u om op de trein te wachten.
Ik neem je rechtstreeks mee naar het huis.
We gaan terug om te verkleden en zijn terug voor het diner.
Weet u hoe laat ze gisteren vertrok? - Niet precies.
De rest van ons was op dat paardengedoe.
We hoorden het toen we terug kwamen. - Wat gaan we nu doen?
Ik ben de hele nacht wakker geweest. Er is maar één ding dat we kunnen doen.
We moeten het aan Cora vertellen.
Is dat geen verraad?
Als er iets met Edith gebeurt en Cora hoort het later...
dat we het al de tijd al wisten, zou ze ons het nooit vergeven.
En ik zou haar niet kwalijk nemen.
Weet je, als moeder, is het haar recht.
Maar u gaat het niet aan Robert vertellen?
Hij is Edith's vader. - Hij is een man.
Mannen hebben geen rechten.
Ze belden Lady Rosamund gisteravond. Ze is nu naar hier onderweg.
Zwaar om gasten te hebben voor het diner, met dit gaande.
Moeilijk om af te zeggen zonder reden.
Het zal voor een rare avond zorgen.
We weten nog steeds niets. - We weten dat ze in Londen is.
Ze kocht een kaartje naar King's Cross. - Maar waar kan ze zich verstoppen?
Is het nodig dat wij hier zijn. Moeten we niet weggaan?
Waarom? Dicky Merton, de Sinderbys en hun zoon komen later.
We kunnen ze afzeggen. - Liever niet. Ze kijken er erg naar uit.
Jij zelf bedoel je. - Ik denk dat we dat niet moeten doen.
Ze moeten denken dat Edith ergens is gaan logeren.
Dit moet erg voor je zijn. Het spijt me zo.
Edith is vertrokken. Nou en?
Wij moeten een eindje gaan wandelen en hen laten praten.
Tony is gids. Hij moet de tuinen nu vrij goed kennen.
We kunnen de andere volgen, luchtje scheppen.
en Cora kan ons de tuin laten zien. - Is dat nou nodig?
Als ik zeg dat we lucht nodig hebben, hebben we lucht nodig.
Als u dat wil. Mary, pas jij op de kinderen?
Natuurlijk.
Er is iemand beneden, M'Lady.
Een Mrs Drewe. Ze wil u graag spreken.
Laat haar maar in mijn zitkamer.
Sorry, Mama. Gaat u maar zonder mij.
Ik kan met u gaan wandelen als u wilt.
Waarom zou ik willen wandelen?
Ik ga binnen verkleden. Ik zal zachtjes naar boven sluipen.
Ik zie je tijdens het diner.
Ik begrijp het niet. Je bent zo geschikt voor haar.
Je bent meer op je gemak met haar dan met Mary.
Je moet toegeven dat het vreemd is. Mary die probeert het af te breken
en Mabel die naar liefde van jou smacht.
Ik weet het. Maar ik kan niet met Mary breken. Niet nu.
Waarom niet?
Het niet eervol zou zijn.
Denk je dat ik niet weet waar je het over hebt.
Beslist Mary dat niet? - Het is niet wat ze wil.
Niet echt. Ze zag er vandaag uit als een vrouw...
die probeert zich ontdoen van een aanbidder?
Instinctief wil ze iedere man in haar ban nemen
Maar wenst, om met je te breken.
Ik ben niet overtuigd. - Ik wou dat je het wel zou zijn.
In ieders belang.
Van wie was die brief? - Mr Brook.
Hij kreeg een nieuwe baan in Salford, dus wil hij de pacht niet vernieuwen.
We moeten een andere huurder vinden. Verdomme.
Wees niet ondankbaar. Ik heb je moeder elke dag gezegend.
Voor het ons nalaten van het huis.
Wat moeten we doen?
Nadat hij weg is, vrije tijd vragen.
Kijken in welke conditie het is en plannen maken.
Waarom lach je? - Omdat wanneer ik een probleem zie,
zie jij alleen maar mogelijkheden.
Hebben jullie het beiden geweten?
Rosamund wist dat je kwam om het kind met Edith te zien.
Ja.
En je hebt nooit gedacht om me te vertellen dat ik een derde kleinkind heb.
Edith wilde het niet.
Die vreemde reis naar Zwitserland. - Wat anders kon ik doen?
Ze wilde het niet wegdoen. - Wegdoen?
Het was haar idee.
Maar ze wilde er op het eind niet mee doorgaan.
En wat wist u ervan?
Nou, helemaal niet zo veel.
Ik wist waarom ze in Zwitserland waren.
Ik dacht dat ze het kindje daar zou achterlaten. Dat was het idee.
Edith deed dat niet - En je hebt nooit gedacht om mij te betrekken?
Haar eigen moeder.
Jij, Rosamund, je hebt naar dat kleine meisje gekeken
en je hebt nooit gedacht dat het ook mijn zaak was?
Nou, we wilden het stil houden.
Om zo weinig als mogelijk ophef in het buitenland te maken.
Dus wat is er veranderd dat ze wegliep?
We wisten allemaal dat Mr Gregson dood was
maar de bevestiging moet haar geschokt hebben.
En Mrs Drewe ging moeilijk doen.
Het kind kon daar niet eeuwig blijven.
Dus, dachten we...
Wat dacht u ervan? - Dat het beter en veiliger zou zijn
als het meisje naar het buitenland zou gaan. - Nu, we hebben het.
Edith werd verteld dat haar kind zou worden weggenomen.
Ga je iets tegen Robert zeggen?
Nee, ik ben het met één ding eens, het geheim is niet aan ons om te vertellen.
Een of andere manier moeten we Edith vinden
en we moeten van haar horen wat zij wil.
M'Lady.
Het spijt me dat ik u stoor. - Wat is het, Mrs Hughes?
Het kan u zijn ontschoten, M'Lady,
Dat treinkaartje dat ik u gaf toen we naar Londen gingen.
Een retourkaartje dat vond ik in de jaszak...
van Mr Bates overjas. - Natuurlijk herinner ik me dat.
Hebt u dat niet ergens bewaard?
Waarom? - Omdat we het mis hadden.
In plaats van bewijzen Mr Bates naar Londen ging op de dag dat Mr Green stierf,
bewees het dat hij dat niet deed. Hij kocht het kaartje in York
maar veranderde van gedachten en daarom werd het nooit ingeleverd.
Dus was het bewijs van zijn onschuld niet van zijn schuld?
Zo is het.
Ik ben bang dat ik het heb verbrand, Mrs Hughes.
Atticus.
Mijn nicht. - We waren onder de indruk over je moed gisteren.
Of roekeloosheid. Kom en ontmoet Mama en Papa.
We zitten midden in nogal een drama.
Ik zal het je vertellen, maar niets laten merken. - Onze eerste geheim.
Dit is koud dus het kan naar boven.
Zullen we vanavond verder werken? - Ik weet niet.
Nou, straks misschien.
Lord Merton is aangekomen, dus iedereen is er.
Ik zal het aankondigen wanneer u zo ver bent. - Het zal klaar zijn.
Je bent erg somber. - Ben ik dat?
Geen zin meer in leren?
Misschien. Hebt u de laatste tijd de kranten gelezen?
Ik wou dat ik de tijd had!
De premier lijkt van crisis naar crisis te lopen.
Ze zouden zoveel gaan doen in het begin.
Nu, betwijfel ik of het een jaar zal duren.
Vat het niet persoonlijk op. - Maar dat doe ik.
Als ik erover nadenk, het lijkt het alsof we vastzitten.
Vast in een systeem dat ons geen waarde en geen vrijheid geeft.
Spreek voor jezelf! - Ben ik. Doe ik.
Nu vraag ik me af. Is het de moeite om waard mezelf proberen te verbeteren?
Wat is het nut?
Ze komen binnen.
Miss Baxter.
Ik ben bang dat jullie denken denken dat ik heb jullie in de problemen heb gebracht.
Ik weet niet wat u bedoelt. - Ja, weet u wel.
Ik zei dat ik geen bewijs had. Ik gaf ze niets.
Waarom hebt u iets gezegd? - Ik was in een moeilijke positie.
Dus nu heb u ons in een gebracht.
Het spijt me zeer. Echt. Werkelijk.
Ik moet wat schoenen schoonmaken.
Geniet u van Yorkshire?
We moeten aan elkaar wennen. - Maar u bent nog niet teveel...
onbegaanbaar barrières tegen gekomen. - We weten beiden waar we tegen strijden.
Gelukkig, we zijn er aan gewend. - U zult met ons geen problemen hebben.
Lady Grantham's vader was Joods. - Dat is geen garantie voor tolerantie.
Het is een opluchting u het te horen zeggen.
Atticus lijkt zeer ingenomen te zijn met uw nichtje.
En ik moet zeggen...
Ik vind haar heel charmant.
Heeft het Lord Sinderby's goedkeuring?
Nou, weet u, hij heeft tijd nodig om aan dingen te wennen.
Heeft uw moeder nooit bekering overwogen?
Ik denk van niet.
Was het moeilijk?
Een ander godsdienst te hebben dan uw vader?
Niet dat ik me herinner.
En u bent niet beschaamd voor hem? - Lord Sinderby, wil ik erop wijzen
dat wij nooit onze naam veranderden.
Het was een beslissing van mijn grootvader.
Ik overwoog het terug te veranderen maar de familie vond dat nu ze Engels waren ze dat wilden blijven.
Engels.
Heb je eindelijk besloten of je vertrekt?
Ik wil ervoor zorgen dat ik het juiste doe.
Ik wil niet Sybbie's leven verstoren.
Iedereen wil dat je blijft.
Daarom is het ook zo moeilijk.
Lady Edith heeft een Gregson's uitgeverij ge-erft?
Moet dan niet iemand het kantoor bellen?
Zou ze daar niet zijn? Zij moeten haar weten te vinden.
Natuurlijk. Wat slim van je.
Het lijkt me nogal duidelijk.
Je moeder en Robert kunnen het goed vinden.
Zij is niet het probleem.
Mijn vader is de harde noot.
Mijn ouders zijn andersom. Mijn vader is een schat
en mijn moeder is de noot. - Dan zullen we ze tegen elkaar kraken.
Vreemd dat sommige mensen trouwen en trouwen en...
ons lukt het niet eens één keer.
Voor sommige zal het een illusie blijken.
Het spijt me als je het gevoel hebt dat ik je achtervolg,
Ik geef het niet op, nog niet. We zouden zo gelukkig kunnen zijn.
En zonder jou niet?
Mijn moeder me vertelde ooit,
Dat geluk een kwestie van keuze is.
Sommige mensen kiezen ervoor en anderen nemen een ander pad.
die slechts leidt tot frustratie en teleurstelling.
En ik ben een van de laatste. - Ik hoop van niet.
Voor mijn bestwil.
Ik heb een aankondiging.
Weet je het zeker? - Absoluut.
U zou misschien willen weten
dat Lord Merton en ik hebben besloten dat we zouden moeten gaan trouwen.
Wat mooi.
Nou, dit vraagt om een toast.
Mrs Crawley.
De toekomstige Lady Merton.
Het was het laatste wat ik ooit dacht dat zou gebeuren.
Ik dwong haar.
Hij verlokte mij en ik ben vreselijk blij dat hij het deed.
Wat is er, oma? - Ik maakte me zorgen over Edith.
Ik kan niet bedenken waarom.
Een gebrek aan medelijden kan net zo vulgair zijn..
...als een teveel aan tranen.
Daisy. Heb je besloten?
Zullen we de ondeugden van Miss Becky Sharp bespreken?
Ik ben moe. Ik ga naar boven. Goede nacht, Mrs Patmore.
Wat gaat dat over?
Ze had zo'n hoop voor de Labour regering, ze voelt zich in de steek gelaten.
Maar ze moeten niet opgeven.
U was ook zo enthousiast niet toen Miss Bunting haar lesgaf.
Niet bemoeien met een professioneel, maar nu ze is weg is..
..wil ik haar graag helpen.
U heeft uw roeping gemist.
Misschien kunt u haar van gedachten laten veranderen.
- Ze wil niet naar me luisteren. - Zo is dat. Hoe zit het met Mr Mason?
Mr Barrow misschien deze keer gelijk.
Hoe halen we hem over om met haar te spreken?
Laat me er over nadenken.
Het spijt me als ik afgeleid ben maar ik ben zo blij voor jullie beiden.
Ik wil een diner geven, zodat ze mijn zoons kan ontmoeten.
Larry kent ze al. - Laten we hopen dat ze dat is vergeten!
We kunnen het hier doen? We kunnen oma en iedereen uitnodigen.
U bent mijn peter en Isobel is de grootmoeder van mijn kind.
Het lijkt helemaal goed, Mama.
Natuurlijk. Als u zou willen. - Dat zou erg vriendelijk zijn.
Een versteviging van de band tussen onze families.
Een domper op deze leuke avond.
Je houdt van de geheimen van andere mensen.
Niet op deze dagen.
Ik kan niet zeggen waarom ik het met Mary niet kan uitmaken, maar...
je zou het begrijpen als ik het deed. - Beloof me alleen dat het een strijd is.
Meer dan je weet.
Het was zo leuk. Volgende keer bij ons?
Dat zouden we erg leuk vinden.
We moeten gewoon afwachten en zien wat er gebeurt.
Geen haast.. Ze zijn allebei erg jong.
Ik zal blij zijn als er iets van komt.
Deur, Molesley.
Ze zijn zo op hun gemak samen.
Iedereen kan het zien, - Maar hij wil me niet laten gaan.
Omdat jij weigert het hem duidelijk te maken.
Net als hij zich verwijderd, trek jij aan zijn teugels.
Stuur een duidelijke boodschap en zal hij gaan. Ik beloof het je.
Wat is dat bericht?
We bedenken wel iets.
Atticus zegt dat het Londense kantoor van het tijdschrift..
moet weten hoe met Edith in contact te komen.
We zouden het niemand zouden vertellen. - Hij is niet iedereen, toch?
We kunnen ze morgen bellen maar misschien moet ik er heen gaan.
Mr Aldridge vertrekt.
Ik ga morgenochtend met de trein. - Ik ga met u mee.
Ik ga niet mee.
Ik zal een vreselijk bezorgde dag hebben.
U nog ooit vertrouwen? Dacht het niet.
Ze meent het niet, Mama. - In tegendeel.
Het is het meest eerlijke dat ze ooit tegen me zei.
Is ons leven erg gecompliceerd?
Hoezo? - Mrs Patmore koopt een huis hier in de buurt.
We kunnen het huis in Londen verkopen en ook hier gaan kopen.
We kunnen het dan verhuren zolang we hier werken.
Tot we met pensioen gaan.
We hadden een droom, ooit.
Over een klein hotel in de omgeving.
Een huis in Londen, zelfs een kleintje, is hier veel meer waard.
Ik haat het om zijn naam te zeggen...
.. maar heb je het gevoel dat de hele zaak van Green misschien voorbij is?
Voor ons, bedoel ik. - Ze lijken het feit te hebben geaccepteerd
dat ik die dag in York was en Ms Baxter heeft ze niets nieuws gegeven
om verder te gaan. - Dus we kunnen onze toekomst opnieuw plannen.
Als normale mensen. - Dat betekent?
Mr Bates, ik dacht dat je had besloten me te geloven..
toen ik zei dat apparaat van Lady Mary was? - Ik geloof je.
Ik snap niet waarom ze het wilde maar ik geloof je. - Nou, dan...
Zou er iets mis zijn met ons is.
Nee.
Sommige mensen kost het meer moeite dan anderen.
Wat zou ik zonder jou moeten?
Zijn ze weg ? - De trein was te laat,gelukkig.
Het gaat niet Tony worden? - Ik denk het niet.
Of Charles. - Hij besloot van niet al voor dat ik het deed.
Zozo.
Je oude vaders mening bij deze zaken niet veel gewicht in de schaal leggen?
Eh, nee. Ik herinnerde me net dat ik beloofde om oma te bezoeken.
Tony gaat mijn volgende schoonzoon niet worden.
Denk het ook niet.
Jammer. Ik zou blij zijn geweest.
Je bent echt niet lekker, meisje?
En jij? We willen niet dat je eeuwig alleen blijft.
Gewoon iemand vinden die de waarden van de familie deelt.
Iemand die vriendelijk tegen ons is, is niet hetzelfde. - Nee. U hebt gelijk.
En ik neem u niets kwalijk voor het vertrek van Miss Bunting.
Ik wil niet mijn leven doorbrengen in een gevecht.
Iets is veranderd. Ik voel het.
Ik kan het net zo goed te vertellen.
Ik heb naar mijn neef in Boston geschreven.
Het gaat hem daar goed en ik wil zijn advies.
Sorry, als mijn slechte manieren dit hebben veroorzaakt.
Niet nodig. Ik ben wat ik ben en u bent wie u bent.
Maar nooit met elkaar eens! - Dat zou ik niet zeggen.
Ik hou van jullie allemaal. U weet dat.
Het zal moeilijk zijn om te gaan.
Van beider zijden.
We weten niet of Lady Edith vandaag zal komen.
We sluiten het kantoor om zessen.
Dan wachten we. - En in de ochtend terugkomen.
Elke dag tot ze ofwel komt of u zegt waar zi verblijft.
Wilt u haar geen bericht sturen dat u haar wilt zien?
Nee.
U hebt het haar verteld, niet?
U hebt uw woord gebroken.
Nee, ik heb... - Mrs Drewe kwam naar het huis.
Wat wilde ze? - Ze vond dat je haar slecht had behandeld.
Ik moet bekennen dat ik dat ook vind.
Ik kom niet terug. - Laten we niet hier er over praten.
Kom naar mij voor het diner.
We bespreken het nu in bijzijn van je..
werknemers en ze iets geven om over te kletsen.
Verderop is een theesalon.
Hoe gaat het, Spratt?
Iedereen heeft zijn problemen, M'Lady.
Spratt helpt me om mijn nieuwe meid trainen
Ze lijkt meer op een teckel, M'Lady.
Hoezo? - Ze is slecht te breken.
Nog iets anders, Uw Ladyship?
Klinkt mij als problemen.
Weet u zeker dat die meid de moeite waard is?
U moet het diner van vrijdag in uw agenda zetten.
Dicky Merton komt met zijn zonen.
Is dat wel een goed idee?
Isobel moet ze eens ontmoeten.
En Larry zal geen problemen voor Tom maken. Niet nu Sybil dood is.
Laten we hopen van niet.
Oma, ik weet waarom u dit moeilijk vindt.
Oh, ja? - Ja, maar u moet er niet aan toegeven.
Toegeven aan wat? - Isobel is altijd uw beschermelinge geweest.
Ze kijkt tegen u op en u beschermde haar in ruil.
Heb ik dat?
Dus natuurlijk is het moeilijk dat ze nu haar plaats inneemt..
tussen de leiders van de provincie.
Waarom is het moeilijk? - U hoeft niet te doen alsof.
Jullie positie is veranderd
U de weduwe in het Dower House,
Isobel een grote Lady. Leidt een groot huis.
Maar u moet daar gewoon boven staan.
Denk je zo over mij?
Dat ik bezorgd ben over de verandering van haar positie?
U bent niet echt tevreden, toch?
Nee,
Maar dat is niet de reden.
Wat is het dan?
Als je het wilt weten...
.. ik ben gewend aan het hebben van een metgezel.
Een vriend. Iemand om dingen mee te bepraten.
U hebt ons nog steeds. - Jullie hebben jullie eigen leven..
En dat moet ook.
Maar Isobel en ik
hadden veel gemeen.
En ik zal haar missen.
U hebt vochtige ogen. Ik beschouw u niet als sentimenteel.
Ik ook niet.
Ik betreur nu mijn vertrouwen in jou. Neem wat taart.
Ik denk niet dat Isobel ooit tegen me heeft opgekeken.
Stokken laten vallen als ik het zeg.
Waar zijn ze?
Daar is hij. - Van mij! Van mij!
Doe nu een wens.
Je weet dat tante Edith naar Londen is?
Als we hier weggaan.. om te gaan wonen..
op een land ver weg over zee?
Wat zou je zeggen? - Waarom?
Nou, omdat...
het misschien beter voor ons is. - Waarom?
Omdat...
Omdat ik hoop dat ik het juiste ding doe.
De klok van de stal.
We kunnen beter teruggaan.
Ik heb Mrs Hughes verteld, over een idee, maar ik wil dat jullie het weten.
Ik zou kunnen zweren dat het treinkaartje niet was gebruikt.
Wat?
Ik zag het kaartje in haar hand toen ze het in de jas vond.
Het was niet in tweeën gescheurd. Het was heel. Ik zag het.
U wist het? Inderdaad.
We zijn reeds verder, Miss Baxter.
Ze weten dat Mr Bates die dag in York was.
Ik wilde alleen maar helpen.
We weten hoe graag u wil helpen, Miss Baxter.
Door met de politie over ons te praten.
Sorry maar, ik kon het niet helpen mee te luisteren.
Ms Baxter wil het niet zeggen maar ze is in een moeilijke positie.
Integendeel, Miss Baxter blijft het zeggen.
Ze zegt niets anders.
Mr Molesley, kunt u de lakens van de tafels halen, alstublieft?
Ik ben klaar om naar boven te gaan.
Ik ga met je mee.
Negeer ze. - Ik kan het niet. Ik heb medelijden met ze.
Vertel ze dan waarom je met de politie moest praten.
Ik zou me schamen.
Je hebt geluk. Ik ben nog maar net terug.
Ik heb vandaag gehoord dat ik ben benoemd in een handelsdelegatie naar Polen.
Ik zal maanden weg zijn. - Sommige mensen hebben al het plezier.
Ik wil dat je morgen naar Londen komt.
Ik heb dingen waar ik niet onderuit kan. - Dat maakt niet uit.
Ik heb vanaf ongeveer zeven uur nodig? - Waarvoor?
Mabel heeft me op een idee gebracht hoe dit voor altijd op te lossen.
Wees hier gewoon. - Wat voor kleren?
Lompen. We gaan naar de Kinema. Bel me als je in Londen bent.
Zoals u beveelt.
Ik maak me zorgen over Isis. - Waarom? Wat is er met haar?
Ze ziet er niet zo goed uit. Hebt je Mr Stapeley te pakken gekregen?
Ik sprak met zijn vrouw, My Lord. Hij is tot en met vrijdag weg.
Wilt u dat ik probeer iemand anders te vinden?
Ik zal haar vrijdagmiddag zelf brengen. - Werd de gong al geluid?
Net.
Waarom zullen we ons verkleden? We zijn maar met drieen.
Laat Tante Violet u maar niet horen. - Waar ben je geweest?
Ik ging om thee met Atticus. We ontmoetten halverwege in Ripon.
Het wordt nogal serieus dus? - Vingers gekruist.
Je wilt je toch nergens in storten. - Wil ik wel.
Rose, het is een groot ding dat je overweegt.
Nog groter vanwege de omstandigheden.
U klinkt als Lord Sinderby. - Ik begrijp dat hij niet enthousiast was.
Hij wil niet dat Atticus buiten het geloof trouwt. Hij is bezorgd.
Waarom zou hij niet bezorgd zijn? Hij is belangrijk in die gemeenschap.
Maar u bent niet tegen, toch? - Natuurlijk niet.
Wel denk ik dat je je ouders moet schrijven. - Papa zal me niet tegenhouden.
Dat geloof ik ook niet. - Mama haat iedereen dus wat maakt het uit??
Toch,
Het beste is om niet te doen alsof alles makkelijk zal gaan.
Waar is Marigold nu? - Het hotel organiseert een babysitter.
Mag ik haar zien? - Ik denk het niet.
Niet vanavond. - Dus wat ga je doen?
Ik speelde al een tijdje met het idee naar Amerika te gaan.
Doe niet belachelijk. - Waarom niet? Ze is half Amerikaans.
Mijn titel laten vallen en een dode man verzinnen.
Mrs Ding in Detroit of Chicago of zoiets.
Waar ik geen bekenden zou tegenkomen. - Zo, is dat je plan?
Ik wil niet dat de uitgeverij in een ruïne verandert.
Hoe kan ik er in het buitenland een oogje op houden?
Ik zou Marigold graag Engels zien opgroeien. - Wat is het alternatief?
Een verzonnen dode man hier? - Ik zou er nooit mee wegkomen in Londen.
Ik dacht dat ik haar mijn verweesde petekind kon maken.
Nou, ik heb een ander plan.
Ik wil dat je haar mee naar huis brengt.
Ik zal niet de mislukking zijn.
Arme demente Lady Edith die haar deugd en haar verstand verloor.
Luister eerst eens naar mijn plan.
De Drewes zullen tot de conclusie komen..
dat om het kind van hun vriend op te voeden, erg duur is.
Je vraagt hun of ze kan aansluiten..
in de Downton kinderkamer. - Het Drewe plan was al gek genoeg.
Maar dit is volledig belachelijk.
Hoe zou het kunnen werken? - Papa mag nooit de waarheid weten.
Ik ben niet akkoord.
Het zal tijd kosten om eraan te wennen maar zal hem lukken.
Hij zou me nooit weer op dezelfde manier zien.
Als je dat denkt hoeft hij het niet te weten. - Noch Mary.
Ik zou haar gedrag niet kunnen verdragen.
Die het weten is genoeg, je oma, Rosamund, jij en ik.
Ieder ander wordt het verhaal verteld.
Hoe zouden we deze waanzin uitvoeren?
Een pleegkind van een boer duikt ineens op.
Mensen adopteren baby's.
Dus je gaat dit doen?
Ik bel Mr Drewe vanavond.
en hem om zijn hulp vragen.
Hoe zit het met zijn vrouw? - Laat hem haar in toom houden.
Ik zal Mr Drewe vragen om morgen naar de trein te komen
en het kind over te nemen dan..
zullen we de situatie met de familie bespreken.
Uit eindelijk,
zal Edith haar ophalen en naar het huis brengen.
Tijd om te gaan, dames.
Daar ben ik het er helemaal mee eens.
Voor u, Mr Moseley.
Ik ga weg met Lady Mary, alleen de nacht.
Zo op het laatste moment? - Er is iets opgekomen.
Je kunt zeker niet bij het huis gaan kijken? - Niet deze keer.
Als Mr Brook is vertrokken dan gaan we samen.
Een uitnodiging van Mr Mason. - Mijn Mr Mason?
Hij wil dat wij morgen naar de boerderij komen lunchen
Als we vrij kunnen krijgen.
Waarom gaat u niet mee? Haar Ladyship zal het niet erg vinden.
Wat maakt u dat uit?
U bewees mij een dienst toen ik u een slechte dienst bewees.
Dus ik denk dat u dit verdient. - Het zal u goed doen.
Ik ben niet gevraagd.
Mr Mason zou blij zijn u te zien, maar zou Mr Carson laat ons gaan?
Als je het mij laat vragen.
Niet als we een groot diner hebben.
Ik ben degene met het extra werk.
Zou Ms Baxter met ons mee mogen?
Ik zou niet weten waarom niet, zolang u op tijd terug bent.
Ik begrijp niet waarom hij aan Mr Moseley schrijft.
Omdat hij je helpt met je boeken.
Ik schrijf hem zo nu en dan.
Zie u hem? - Nog niet.
Mary is hier ook.
Daar is de Mr Drewe. Wat zullen we doen?
Laat het aan mij.
Kunt u mijn moeder helpen met haar koffers?
Mijn zus Mary is op het perron. Ga naar het volgende station en kom terug.
Ik zal de kosten dekken.
Kom op, lieveling. Het is maar een spelletje.
Dus, u hebt haar gevonden. - Inderdaad.
Wat een ophef om niets. Ik wilde een paar dagen naar Londen.
Ik wist het. Wat een onzin dat ze erover maakten.
Waarom ben je hier? - Ik neem de volgende trein naar Londen.
Wanneer kom je terug? - Morgen, denk ik.
Vergeet niet het diner op vrijdag.
Wij hebben de plicht om Isobel beschermen tegen Larry Grey.
Ik denk niet dat hij iets zal proberen, toch?
Nou, heb een fijne tijd. - Daar ben ik zeker van.
Dat scheelde niet veel.
Heb ik uw jongere zoon ontmoet? Ik herinner me de oudste wel.
Ik zou denken van wel.
Na zijn uitbarsting de laatste keer.
Maar Larry was dol op Sybil en wilde zijn rivaal niet verwelkomen.
Laten we hopen dat hij meer vergevingsgezind is geworden.
Ik kijk er naar uit en denk we niet moeten verwijzen naar
de eerdere ontmoeting. - Hoe gelukkig ben ik met jou.
Ik weet dat elke keer als je spreekt. - Vleier.
Ik zou moeten gaan. Ik zie u vrijdag. Ik kan niet wachten.
Dank u wel voor de thee. - Helemaal niet.
Spratt zal u uitlaten.
Spratt ziet er nog steeds droevig uit.
Ik ben bang dat de gevechten met de meid verre van opgelost zijn.
Het is goed om even alleen met je te zijn om te zeggen hoeveel ik
je vriendelijkheid naar Dicky heb gewaardeerd. Ik weet dat je het niet goedkeurt.
Dat maakt het des te genereuzer. - Het is te laat om het te stoppen.
Hoe gaat het met Prins Kuragin?
Niets meer van hem gehoord. Waarom?
Wat je gaat doen als de prinses arriveert.
Wil je haar hier ontvangen? - Nou, ik ben niet zeker.
Ze is nog niet gevonden, dus heb ik nog tijd om te plannen te maken.
Wat is het nu weer, Spratt?
Het spijt me te storen. Zeker als u bezoek hebt.
Ik ben bang dat ik... mijn ontslag moet aanbieden...
Ik heb zolang geleden als men van iemand kan verwachten.
bij het uitoefenen van zijn taken.
Ik kan niet meer verdragen, M'Lady.
Ik kan niet meer.
Typische Spratt.
Hij is zo gevoelig .
Denk je dat hij het niet meende?
Als hij het meende, zou hij het in stilte hebben gedaan.
Voor een goede referentie. Nee.
Het is gewoon een uiting van ontevredenheid.
Dus je zult hem vergeven? - Beter dan het vinden van een nieuwe butler.
Waarom moeten we naar buiten? - Kom ga hier staan.
Ik begrijp het niet. - Komt wel.
Doe precies wat ik je zeg. Kus me.
Wat? - Kus me.
Nu!
Wat doe jij hier? - Wat vond je van de film?
Er is geen reden om een show op te voeren.
Gewoon zeggen zou ook genoeg geweest zijn.
Zonder gekke spelletjes. - Maar ik heb het je gezegd. Vaak.
En je bent niet gegaan. - Nou, Nu wel.
En ik wens jullie beiden veel geluk, werkelijk.
Kunnen we dit tot een einde brengen?
Ik heb genoeg filmsentiment gezien en ik ben uitgehongerd.
Ook veel geluk voor jou.
Ik ben blij dat we voor een oplossing hebben gezorgd.
Hadden we eerder moeten doen.
Het is raar. Ik voel me op een bepaalde manier erg verdrietig.
Niet genoeg om van gedachten te veranderen.
Zij is wel aardig. Ze zal erg goed bij hem passen.
Ben ik blij om.
Zullen we zelf ook iets te eten vinden?
Ja en proosten op het plezier dat we hadden.
En wat de toekomst ons mag brengen.
Wanneer vertrek je naar Polen? - Ik neem maandag de boottrein.
Dus probeer ik om alles rond te krijgen.
Wanneer ben je terug? -Niet voor maanden of zelfs een jaar.
Je zult dan allang getrouwd zijn.
Zijn we allemaal klaar?
Fijn, Daisy, om zo'n mooi huis te hebben om naar terug te komen.
Ze is altijd welkom. - Ik ben niet vaak hier geweest de laatste tijd.
Druk gehad met je boeken.
Dat vraagt tijd. - Ik denk dat ik ga stoppen.
Dan zal ik u vaker kunnen bezoeken.
Denkt u dat ze gelijk heeft haar studie op te geven?
Zeker niet!
Wilt u me dan niet vaker zien? - Je weet dat ik dat wil.
Maar onderwijs is macht. Vergeet dat niet.
Er is geen grens aan wat jij kunt bereiken
Als je een jaar of twee neemt om te studeren.
Ik ben het eens.
Er zijn miljoenen mensen die zoveel hadden kunnen doen...
als ze maar een opleiding hadden gehad.
Zoals Ik . Ik had iets waardevols van mijn leven kunnen maken
als ik de kans zou hebben gehad. -Je leven is zo ook waardevol...
Ik weet dat het zo is. - Het systeem is tegen ons.
De mannen die nu leiden zullen altijd de leiders zijn
Met een Labour-regering aan de macht?
Als ze het jaar volmaken? - Anders volgende keer, als ze worden gekozen,
zal het langer zijn. En spoedig..
zal een Labour-regering normaal zijn.
Denkt u dat ik moet volhouden? - Ja!
En nu, terug naar de bus.
Laat mij deze nemen. - Nee, nee.
U bent onze gasten.
Hij heeft een dochter van zijn schoondochter gemaakt.
Fijn als goede dingen komen van slechte dingen.
Al aan gedacht hoe Mr Bates te vertellen waarom u het voor hem wou opnemen?
Als iemand het zou begrijpen is hij dat.
Hij heeft al problemen genoeg zonder die van mij.
We moeten op tijd terug zijn voor het diner.
Mr Carson zegt dat er problemen waren
met Lord Merton's oudste zoon de vorige keer.
Wat is er gebeurd dan?
Als Mr Branson niet te dronken was geweest om te staan..
we een bokspartij zouden hebben gehad.
Werken in een zo'n groot huis zou saai zijn?
Willen de Drewe's echt dat je haar meeneemt?
Of enkel totdat ze haar terug willen?
Ze kunnen zich eigenlijk geen ander kind veroorloven.
En er zijn geen eerdere aanspraken? - Blijkbaar niet.
Daarom namen ze haar ook op.
Heeft ze puppy's?
Van welke hond dan? - Dat is het niet.
Ze heeft kanker.
Oh, ik haat dat woord.
Hij zei dat het niet lang meer zal duren.
Hij wilde haar gelijk afmaken maar ik..
kon hem dat niet laten doen.
Oh, Papa. Het spijt me, zo erg.
Het was dom om zo bezorgd te zijn.
Ik ben voor haar enkel degene die ze eten geeft..
maar toch...
Hier is haar plaats.
Ze weet dat ze weer thuis is.
We dat afschuwelijke diner vanavond zeker niet kunnen uitstellen?
Ik zie niet hoe. Dicky's zonen zijn uit Londen gekomen.
Atticus zat in dezelfde trein. - Natuurlijk kunnen we het niet uitstellen.
Ik dacht niet na. - Waarom zeggen we niet dat u ziek bent?
Ik hoef niet naar het diner. - Ik denk van wel.
Om de vorige keer dat Larry Grey hier was te verzachten.
Ik vroeg om ze vroeg beneden te brengen.
Hallo, papa. - Kom bij mama.
Hallo, mijn lieveling.
Wat moet ik nu antwoorden?
Op wat?. - Het kind in Drewe's huis.
Het lijkt mij idioot.
Mij ook. Als je later een eigen gezin wilt beginnen?
Ik ben dol op haar. Als ze haar naar een weeshuis sturen..
Zou ik het mezelf nooit vergeven. - Kan je ze niet wat geld geven?
Dan kunnen ze haar onderhouden.
Ik denk dat...
.. Mrs Drewe
wordt het teveel. Het is niet alleen het geld.
Het klinkt een beetje zwak. - Is dat zo? Als je naar deze twee kijkt.
Kan ik haar halen?
Ik laat het aan je moeder over.
Ik denk dat we die kleine hier een thuis moeten bieden.
Wil je dat echt?
Ik veronderstel dat het is geregeld.
Zijn alle gasten aangekomen?
Ik denk het wel. - Ik moet Mrs Patmore zeggen
dat het niet lang meer zal duren.
Wat zijn dit?
Mr Carson's idee dat hij en ik een huis als investering moeten kopen..
en misschien een pension beginnen of verhuren.
Vreemd.
Mr Bates had het er ook al over.
We moeteen allemaal aan een andere toekomst beginnen te denken
of we willen of niet.
Gisteren was Mr Drewe op het perron.
Toen Lady Mary en ik op de trein naar Londen wachtten.
Toen kwamen Haar Ladyship en Lady Edith aan.
En hij stapte in hun wagon, en hielp hen met hun spullen.
Toen stapte hij weer in de wagon. - In de eerste klasse?
Dat zal hem een flinke cent hebben gekost.
Toen de trein vertrok, dacht ik, dat hij een kind op zijn schoot had.
Ik kan verkeerd hebben gezien. - Je moet jezelf niet betrekken..
in dit soort speculaties.
Het kind is veilig en het kind wordt geliefd.
Dat is alles.
Ik heb gehoord over Edith's plan. Goed van haar.
Als je het mij vraagt, is het absoluut gekkenwerk.
Maar Cora lijkt tevreden. - Welk idee is dat?
Edith heeft een weeskind aangenomen en geeft haar hier een thuis.
Ik denk dat een wees een ongemakkelijk stuk bagage is..
voor een ongehuwde vrouw.
Een man zou het kind niet zou willen aannemen?
Nou, ik in ieder geval niet.
Rose, heb je je moeder over Mr Aldridge geschreven?
Dat heb ik.
Zal ze het goedkeuren?
Wees niet teleurstellend, Tante Violet.
Wij beiden weten dat verschil in religie een probleem is.
Zo is dat..
Hoe zou je kinderen opvoeden? - Kinderen?
Wanneer is dat gebeurd?
Bij wijze van spreken.
Het feit is, dat voor het falen van de meeste huwelijken,
juist dit soort reden de oorzaak is.
Een onoverkomelijk verschil.
Of ze kunnen ze het niet met elkaar vinden.
Nee, ik ben het eens met Larry. Het is meestal meer dan dat.
Het is misschien een ander geloof, of verschillende nationaliteiten
of een groot leeftijdsverschil.
Op het eind, kunnen ze niet meer samen door een deur.
Ik begrijp niet waar je heen wilt. - U bedoelt om Mrs Crawley te trouwen.
Ze lijkt erg aardig en ik wens u beiden alle geluk.
Dank u.
Maar het grote verschil in klasse..
en achtergrond kan uw ongelijk kan bewijzen.
Wat zeg je?
Mrs Crawley, een fatsoenlijke middenklasse vrouw..
met geen fortuin noch afkomst wordt geacht om zich te gaan gedragen...
als een van de leiders van aan landsdeel.
Is ze daar toe in staat?
Of wordt haar onvermijdelijk mislukken een bron van ellende voor hun beide?
Mrs. Crawley's overleden zoon was mijn erfgenaam.
Wat bewijst dat? Iedereen heeft rare verre neven..
Hoe durf je?!
Wil je gaan, Larry?
Ik moest al excuses maken voor je grofheid de laatste keer dat je aan deze tafel zat.
Het is vermoeiend te denken dat ik dat opnieuw zou moeten doen.
De keuze van schoonfamilie is vreemd in deze familie..
Een chauffeur is er al, en spoedig een Jood.
Waarom ga je niet gewoon weg, klootzak?
We spreken nu in een vreemde taal.
Nou,
als dat is wat u vindt?
Ik onderschrijf Tom's taal niet, maar dat is zeker wat allen van ons vinden.
Dan Lady Grantham, tot ziens.
Bedankt voor een heerlijke avond.
Wat had u verwacht?
Dat zouden we u met open armen zouden ontvangen?
Noemde hij hem werkelijk zo? -Recht in zijn gezicht.
Ik denk dat hij gelijk had dat te zeggen.
Gelijk of niet, maar ik wil geen groffe taal in het bijzijn van de meiden.
Ik heb medelijden met Mrs Crawley. Waarom moeten zij worden vernederd?
Ze vertrekken vroeg. - Geen wonder.
Mr Moseley, waarom bent u beneden? Niet aan het roddelen hoop ik?
Oh, nee, Mr Carson.
Jee, wat een avond.
We zullen dit niet snel vergeten. - Voor twee redenen niet.
Eén slecht, één goed. - Welke is de goede?
Ik hoop dat het goed is.
Ik luister. - Weet je, het kwam bij me op..
dat we onszelf nu al moeten verdedigen.
Laten we ze een echte reden geven.
Als jij hetzelfde voelt?
Eerst correct vragen, dan pas een antwoord.
Moet ik knielen? - Natuurlijk.
Niet heel lang, hoor.
Rose,
Liefste Rose...
.. wil je met me trouwen?
Oh, je kunt nu opstaan. - Kom op.
We moeten serieus zijn.
We kennen elkaar nog niet lang.
Er zullen problemen komen. - De manier waarop ik het zie is,
dat we allebei weten dat we zullen gaan trouwen.
We passen bij elkaar. - Ja!
Dat denk ik ook. - Dat is alles wat ik wil horen.
Ik zal morgen bellen en we spreken af wie wat zegt tegen wie en wanneer.
Oh, schat.
Ik zal in de auto wachten. Neem de tijd.
We zullen lachen om deze ene dag. - Hoe eerder, hoe beter.
Zeg dat je niet van gedachten zult veranderen.
Ik kan er vanavond niet over praten, en voorlopig ook niet.
Ik denk dat Rose en haar jongeman alle restanten
van aandacht voor bruiloften zullen opeisen.
Alsjeblieft zeg dat niet..
Larry zit in de auto sinds hij de eetzaal verliet.
Ik kom zo dadelijk.
Ik zeg goede nacht, Mrs Crawley. - Goede nacht.
Geef niet Larry de schuld.
Hij was heel hecht met zijn moeder
en haat de gedachte aan vervanging. Zij beiden.
Je hoeft me daar niet aan te herinneren.
Ze lijken op hun moeder op elke mogelijke manier.
Ik ga in de kleedkamer slapen vannacht.
Ik ben niet boos. Ik wil haar gewoon bij me hebben.
Blijf hier.
Ik ben er vrij zeker van dat ze niet de ochtend zal halen
en ik wil niet dat ze bang is.
Leg haar dan hier tussen ons in.
Dan heeft ze iemand naast haar die heel veel van haar houdt.
Twee mensen die erg veel van haar en elkaar houden aan weerszijden.
Ik hoop alleen dat ik hetzelfde kan zeggen als mijn tijd komt.